Tiada maaf atas rampasan wang royalti

Oleh: Mohd Nasir Awang

“PAS Tenat Tetapi Rakyat Terengganu Terus Dapat Faedah”, baca tajuk sebuah rencana dalam sebuah majalah berita mingguan akhir Oktober lalu.

“Wang Ehsan, Rakyat Bersyukur 18,000 Golongan Miskin Dapat Duit Hari Raya”, jerit pula sehelai pemidang di tengah-tengah kesibukan sebuah pekan di daerah utara Terengganu. Ia sebenarnya mahu memproklamir pembahagian wang RM200 kepada sebilangan rakyat menjelang Idulfitri yang lalu.

Semacam ada suatu kesepakatan di antara para aktivis parti pembangkang negeri ini yang menggantung pemidang itu dengan penguasa media cetak yang menerbitkan majalah tersebut di ibukota negara.

Kedua-dua pihak nampaknya tidak mahu ketinggalan mengambil bahagian dalam psychological warfare (perang psikologi) yang sengaja dicetuskan ekoran rampasan royalti petroleum oleh kerajaan Pusat September lalu.

Di antara jarum utama yang cuba didoktrinkan ke dalam pemikiran masyarakat ialah bahawa Barisan Nasional (BN) bukan bertindak terhadap rakyat Terengganu, tetapi hanya menidakkan hak PAS untuk mentadbir wang royalti milik rakyat Terengganu itu. Sebab itu, ratib popular di kalangan aktivis BN ialah “Wang Ehsan Hak Rakyat, Bukan Hak PAS”.

Kita bersetuju bahawa wang royalti petroleum itu bukan hak PAS. Kita juga menuntut pihak pembangkang turut faham bahawa wang tersebut juga bukan hak mak-bapak mana-mana pemimpin mereka. Betul! Ia adalah hak rakyat Terengganu, dan mesti dipulangkan kepada rakyat. Soalnya, siapakah yang berhak menguruskan wang tersebut bagi pihak rakyat Terengganu?  

Dunia tidak boleh lari daripada hakikat bahawa sebagai pengundi, rakyat Terengganu telah membuat pilihan pada 29 November 1999 lalu. Sebuah kerajaan yang sah telah terbentuk hasil pilihan rakyat secara demokratik.

Sepatutnya semua pihak menghormati keputusan yang telah dibuat oleh rakyat. Tepat sebagaimana disuarakan oleh sehelai pemidang tajaan sebuah Pertubuhan Bukan Kerajaan (NGO), “Jangan Cabuli Hak Kerajaan Pilihan Rakyat Terengganu”.

Malangnya, hak ini jelas dinafikan oleh para pemimpin BN. Malah, Timbalan Perdana Menteri (TPM), Dato’ Seri Abdullah Ahmad Badawi sendiri, sewaktu mengulas hasil lawatan beliau ke negeri ini awal Oktober lalu secara jelas cuba lari daripada kenyataan bahawa rakyat Terengganu telah menolak BN.

TPM telah melakukan false sampling apabila mengatakan bahawa ‘rakyat Terengganu’ menyambut baik cadangan Program Pembiayaan Wang Ehsan yang dikemukakan oleh Kerajaan Pusat.

Pemesongan fakta sebegitu sedikit pun tidak memeranjatkan kita. Kerana, roh pembohongan itulah juga yang terkandung di dalam kenyataan akhbar yang didakwa dikeluarkan oleh Kementerian Kewangan bertarikh 5 September 2000 lalu.

“Sungguh pun Kerajaan Negeri Terengganu pada bulan Februari 2000 telah menerima bayaran ehsan RM432 juta, rakyat Terengganu dan Kerajaan Pusat tiada maklumat atau keterangan mengenai program dan penggunaan bayaran ihsan tersebut”, kata kenyataan itu.

Siapakah yang dimaksudkan ‘rakyat Terengganu’ yang beria-ia mahukan maklumat atau keterangan itu? Jawabannya sudah tentu berkait rapat dengan golongan yang ‘terus mendapat faedah’ seperti yang dimaksudkan oleh tajuk rencana majalah tadi.

Ia juga tidak lari daripada kumpulan rakyat yang kononnya ‘bersyukur’ kerana dapat memberi duit raya kepada orang miskin tadi. Sudah tentu golongan itulah juga yang dimaksudkan oleh TPM ‘menyambut baik cadangan Program Pembiayaan Wang Ehsan’ itu.

Mereka adalah para pemimpin dan aktivis pembangkang yang telah ditolak oleh rakyat Terengganu. Rakyat telah kenal hati budi mereka. Rakyat tersangat maklum tentang track record penyelewengan dan salahguna kuasa mereka.

Rakyat sudah tidak nampak kewajarannya untuk menyerahkan pengurusan wang negeri kepada mereka itu. Kerana, jika diberi kesempatan, sudah barang tentu mereka akan mengulangi semula penyelewengan sebegitu. Buktinya, belum pun sampai setengah tahun pengagihan hasil ‘rompakan’ royalti dilaksanakan, pelbagai cerita tentang penyelewengan sesama ‘rakyat Terengganu’ itu telah menerjah ke telinga kita.

Kementerian Kewangan cuba memberi gambaran seolah-olahnya BN (selepas kalah?) amat bersungguh-sungguh hendak membela nasib rakyat Terengganu. Betul! Ada segolongan rakyat Terengganu yang terbela nasib mereka. Ada juga yang terus mendapat faedah daripada pengagihan tersebut, dan mereka inilah barangkali sekumpulan manusia yang paling ‘bersyukur’ di atas Program Pembiayaan Wang Ehsan tajaan Kementerian Kewangan itu.

Namun, penyakit diskriminasi, nepotisme dan kronisme yang telah berdarah-daging di kalangan para pengagih itu telah menimbulkan satu persoalan lain, iaitu siapakah sebenarnya rakyat Terengganu yang mendapat pembelaan atau terus mendapat faedah itu tadi?

Dan lebih penting lagi, adakah kita sebagai rakyat negeri ini redha dengan penyelewengan yang mereka lakukan itu? Demi Allah, ambe sorang dok redha!

(Artikel ini disiarkan buletin dwimingguan Warta Darul Iman, terbitan Urusetia Penerangan Negeri Terengganu (UPNT), edisi 22 Februari 2001 di kolum tetap ‘Komentar’ dengan tajuk sama)

BN seperti ‘mengata dulang paku serpih’

Oleh: Mohd Nasir Awang

MAHA Bijaksana Allah swt yang seringkali mentakdirkan berlakunya peristiwa-peristiwa di dalam kehidupan manusia, sarat dengan segala macam pengajaran. Kerap berlaku beberapa isu yang diperbesar-besarkan oleh pembangkang disusuli secara reciprocal (timbal-balas) oleh kejadian yang hampir sama kembali menimpa mereka pula.

Sebagai contoh, kita tentu masih ingat bagaimana di awal pemerintahan PAS di Kelantan sedekad lalu, ada digembar-gemburkan isu arahan menutup aurat terhadap kakitangan wanita di negeri itu.

Media konvensional telah memfokuskan isu ini kepada soal menutup rambut wanita yang diterjemahkan seolah-olah menyekat kebebasan.

Berbagai pihak ditemubual termasuk tokoh politik, budayawan, pejuang hak asasi, pejuang feminis, para artis malah ilmuan Islam.

Kesemua komentar mereka dijuruskan kepada kesimpulan bahawa tindakan Kerajaan Kelantan itu adalah menyalahi hak asasi manusia.  Kata mereka ”soal rambut adalah soal peribadi”.

Duduk tak duduk, dalam tahun yang sama juga dunia hiburan negara digemparkan dengan larangan sebuah stesen televisyen terhadap penampilan artis lelaki berambut panjang.

Operasi besar-besaran ’membasmi’ artis lelaki berambut panjang digerakkan sebegitu rupa sehingga ke peringkat mengancam periuk nasi artis-artis terbabit. Menteri Penerangan sendiri ’bertukar’ kerjaya buat seketika dan menjadi tukang gunting profesional.

Seluruh media bercakap soal rambut artis. Anehnya, media yang sama tidak pula membuat ulasan bahawa ”soal rambut adalah soal peribadi”. Pelik bukan?

Begitu juga dalam isu wabak taun yang melanda Kelantan tahun lalu. Para pemimpin Kerajaan Pusat menerusi media utama turut bertanggungjawab memaparkan imej negatif Kerajaan Negeri. Digambarkan kononnya Kerajaan Kelantan tidak pandai memerintah dan tidak tahu menjaga kebersihan, terutama di sekitar Sungai Kelantan.

Allah Maha Berkuasa sekali lagi telah membayar secara ’tunai’ segala tohmahan jahat mereka itu. Selang tidak berapa lama selepas wabak taun di Kelantan itu, berlaku pula wabak penyakit tangan, kaki dan mulut (HFMD) di Johor, negeri yang mendapat jolokan ”paling kuat UMNO dalam dunia”. Wabak HFMD juga turut dikaitkan dengan aspek kebersihan di tempat awam, terutama yang membabitkan kanak-kanak. Apakah ini menandakan bahawa kerajaan negeri berkenaan juga tidak pandai memerintah?

Kita pernah menyebut soal ’perang’ yang diisytiharkan oleh Kerajaan Terengganu terhadap tempat-tempat judi, pusat video, karaoke dan snuker tidak berapa lama dahulu. Apa yang tidak diulas oleh tokoh politik, ahli ekonomi dan media tempatan berkaitan langkah itu?

Semuanya bertujuan memberikan imej negatif kepada Kerajaan Terengganu. Namun, langkah ’perang’ yang sama turut diambil oleh Kerajaan Pusat kemudiannya. Sudah tentulah rasional yang mereka berikan itu, antara lain turut memuatkan hujah yang dipakai oleh Kerajaan Terengganu sebelumnya.

Kini, kerajaan BN secara tidak sengaja terpukul lagi. Kali ini juga ekoran manipulasi berlebihan media-media utama terhadap isu penggunaan balairaya di Kampung Sura Hujung, Dungun. 

”Tabika Kemas: Pintu pagar dan bangunan dikunci”, lapor sebuah akhbar. Ulasan yang diberikan secara jelas menuduh wujudnya ”cubaan mengusir Tabika Jabatan Kemajuan Masyarakat (Kemas) daripada beberapa balairaya di Terengganu.

Pembelajaran dikatakan terjejas dan para ibu bapa masing-masing menyesali tindakan pihak terbabit mengunci balairaya berkenaan. Gambar kanak-kanak Tabika berkenaan yang ’terpakasa’ belajar di bekas warung kopi bersebelahan balairaya, turut disiarkan. 

Ia disertai ulasan kononnya pihak Jawatankuasa Syura Rakyat (JSR) setempat lebih mengutamakan agenda politik sehingga sanggup memangsakan kanak-kanak yang dahagakan pendidikan.  Sedikit pun tidak disebut tentang kedegilan pihak pengurusan Tabika berkenaan menyediakan tempat alternatif setelah dinotis keluar oleh pihak JSR beberapa ketika sebelum sesi persekolahan bermula lagi.

Allah Ta’ala mentakdirkan kejadian yang hampir sama berlaku di Sekolah Jenis Kebangsaan Cina (SJKC) Damansara dekat ibu kota.  Sekolah yang memuatkan hampir 1,500 murid itu telah dipindahkan operasinya ke SJKD Puay Chai II, di Bandar Utama tidak jauh dari tempat asalnya.  Bagaimana pun, di atas beberapa sebab tersendiri sebilangan muridnya dilaporkan enggan berpindah ke sekolah baru itu.

Isu itu berlarutan lebih seminggu, sehinggalah pada 12 Januari lalu, pihak Kementerian Pendidikan mengambil tindakan mengunci SJKC Damansara dan meletakkan seorang anggota polis di situ untuk mengadakan kawalan 24 jam. Apakah itu bermakna BN juga memperakui bahawa tindakan mengunci sekolah bukanlah suatu yang luar biasa?

Malangnya media telah berlaku tidak adil. Kalau dalam kes Tabika Kampung Sura Hujung, kanak-kanak digambarkan bernasib malang ekoran permusuhan politik, dalam kes SJKC Damansara pula dikatakan ”ekoran kedegilan segelintir ibu bapa yang enggan memindahkan anak-anak.....”

Kes di Sura itu telah pun selesai, dan kita harap kes di Damansara juga bakal diselesaikan dengan baik.  Namun, apa yang cuba kita utarakan ialah kedua-dua kes berkenaan sebenarnya banyak persamaan.  Paling kurang ia sekali lagi mengajar kerajaan BN supaya lebih berhati-hati sebelum melemparkan sebarang serangan terhadap pihak lain. Kerana, kerap berlaku pembangkang tidak ubah seperti ”mengata dulang paku serpih”!

(Artikel ini disiarkan tabloid dwimingguan Warta Darul Iman Bil: 17, 8 Februari 2001 di kolum 'Komentar' dengan tajuk sama)

Antara Perpaduan, Kezaliman dan Keadilan

Oleh: Mohd Nasir Awang

SEBUAH parti yang secara terang-terangan menyisihkan dua negeri dominan Melayu, secara tiba-tiba pula bercakap tentang pembelaan nasib bangsa Melayu.  Bagi mempamerkan niat ikhlas tersebut, maka dicanangkanlah soal perpaduan Melayu.

Kelantan dan Terengganu adalah dua negeri di mana dominasi Melayu mencatatkan peratusan paling tinggi dalam negara.  Mengikut data Pilihan Raya 1999 lalu, terdapat 26 kawasan Parlimen di seluruh negara yang mencatatkan peratusan pengundi berbangsa Melayu di tahap 90% ke atas.  Dari jumlah tersebut, 13 berada di Kelantan, Terengganu (enam kawasan), Kedah (empat kawasan), Pahang (dua) dan Sarawak (satu).  Hanya lima daripada jumlah tersebut dimenangi oleh Barisan Nasional (BN).

Dalam ertikata yang lain, Barisan Alternatif (BA) telah membuktikan mendapat tempat di majoriti rakyat bangsa Melayu.  Sebab itu, daripada 22 kawasan Parlimen di Kelantan dan Terengganu, hanya satu sahaja yang dimenangi oleh BN.  Di peringkat negeri pula, rakyat dominan Melayu di kedua-dua negeri tersebut telah memilih BA pimpinan PAS untuk memerintah mereka.  BA mengatasi BN secara 41-2 di Kelantan dan 28-4 di Terengganu.

Jika benar, di atas dasar membela nasib bangsa Melayu maka soal politik kepartian sepatutnya dikesampingkan, maka sudah semestinya antara negeri paling layak diberi pembelaan oleh Kerajaan Pusat ialah Kelantan dan Terengganu.  Namun, apa yang berlaku adalah sebaliknya.  Kedua-dua negeri dinafikan hak-hak mendapat berbagai kemudahan, termasuk peruntukan-peruntukan wajib yang termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan.

Tidak cukup setakat itu, pencabulan demi pencabulan terus dilakukan untuk menghakis kuasa dan hak kedaulatan kerajaan kedua-dua negeri tersebut.  Sumber hasil negeri yang sepatutnya dinikmati dan dimanfaatkan oleh kedua-dua kerajaan juga turut dicabuli.

Kita diberitahu bahawa, tidak lama selepas PAS menerajui Kelantan, minyak dan gas asli telah ditemui di luar pantai Kelantan.  Mengikut perkiraan awal pihak bertanggungjawab terhadap usaha carigali tersebut, hasil bumi itu bakal didaratkan di Pantai Senok, Bachok, Kelantan.  Sudah tentu sekiranya perancangan tersebut berjalan bagai dirangka, ia sedikit sebanyak bakal memacu pembangunan kepada Kelantan.  Malangnya, Kerajaan Persekutuan yang sedang mencanangkan soal nasib bangsa Melayu kini, telah bertindak mengalihkan saluran gas tersebut ke Wilayah Selatan Thailand.  Rakyat tertanya-tanya, berapa ramaikah bangsa Melayu rakyat Malaysia yang hendak dibela di sana?

Kezaliman yang hampir sama turut dilakukan terhadap Negeri Terengganu apabila Kerajaan Pusat bertindak nekad melakukan ’rompakan di siang hari’ ke atas terimaan hasil petroleum yang sejak lebih dua dekad lalu dinikmati oleh Kerajaan Negeri.  Sedangkan, dalam masa setahun yang lalu, pemerintahan kerajaan kita telah membuktikan bahawa kita telah berusaha bersungguh-sungguh membela nasib bangsa.  Kita telah mengangkat martabat imam/bilal, meningkatkan tahap jayadiri golongan miskin dan penerima bantuan am, membebaskan rakyat daripada berbagai bebanan cukai dan tol, menyucikan kerajaan dan agensi-agensinya daripada muamalah riba dan berbagai-bagai lagi.

Lawan kepada kezaliman ialah keadilan dan kesaksamaan.  Semua manusia, secara fitrah mencintai keadilan dan menjunjung kesaksamaan.  Tidak ada manusia yang waras yang akan bersetuju dengan sebarang bentuk kezaliman.  Kerana, kezaliman adalah punca perselisihan, persengketaan, permusuhan dan perpecahan.

Jika benar pihak parti yang menerajui Kerajaan Pusat sungguh-sungguh berhasrat melihat terjalinnya perpaduan yang erat di kalangan bangsa Melayu di negara ini, maka kezaliman ke atas dua negeri yang diterajui BA mestilah ditamatkan terlebih dahulu.  Mana mungkin di masa kita menghulurkan tangan kononnya mahukan persahabatan, di masa yang sama juga kita mengasah pedang dan menggilap senapang?

Di saat pemimpin tertinggi BN menyuarakan mahu bersemuka membincangkan soal perpaduan, di saat itu juga pemimpin BN negeri keluar masuk kampung menabur ’wang ihsan’ yang dirompak dari Kerajaan Negeri.  Di saat yang sama juga BN Terengganu bergerak seolah-olah mereka ada kerajaan berasingan daripada kerajaan pilihan rakyat yang sah ini.

Kita bukan hendak mempersoalkan keikhlasan pihak lain dalam sesuatu hal.  Kerana soal ikhlas atau tidak adalah soal hati.  Tetapi, kadang-kadang dari hati itulah yang menzahirkan tindakan-tindakan lahiriah yang dapat dilihat dan dinilai oleh mata kasar.  Kita telah lama dalam politik, dan pengalaman-pengalaman lalu mengajar kita mengenal mana intan dan mana kaca.

(Artikel ini disiarkan tabloid dwimingguan Warta Darul Iman Bil: 16, 22 Januari 2001 di kolum 'Komentar' dengan tajuk sama)

Hukum dan Peraturan Islam mula terlaksana

Oleh: Mohd Nasir Awang

ANDAIKATA diadakan pungutan suara bagi beberapa perkataan paling popular sepanjang setahun pemerintahan Kerajaan Barisan Alternatif (BA) pimpinan PAS di Terengganu, barangkali salah satu perkataan yang berada di carta utama ialah ”hudud”.

Sedari awal pemerintahan lagi sudah kedengaran suara-suara menuntut kerajaan yang ada melaksanakan hukum hudud di negeri ini. Kata-kata ”bila lagi nak jalankan hudud ni? Kata nak buat hukum Islam?”, seringkali kedengaran terutamanya daripada para pendokong parti pembangkang.

Kita sangat mengharapkan rungutan atau tuntutan mereka itu ikhlas. Kerana, kalau ianya berniat menyindir atau mempersendakan, mereka perlu ingat bahawa yang dipersendakan bukannya parti yang memerintah kerajaan. Silap haribulan, mereka sebenarnya mempersendakan hukum Allah Yang Maha Suci itu. Wal ’Iyazubillah.

Hudud adalah salah satu cabang kecil daripada cabang-cabang hukum dan undang-undang Islam. Kalau mahu dikira angkanya, ia sebenarnya tidak sampai pun satu peratus daripada keseluruhan hukum dan undang-undang Islam. Di sana ada hukum-hukum lain seperti Qisas, Ta’azir, Munakahat, Mu’amalat Hiwalat dan lain-lain lagi.

Sebab itu, di dalam manifesto Pilihan Raya Umum ke-10 yang lalu PAS tidak berjanji akan melaksanakan hukum hudud. Apa yang dicatatkan ialah ”mendaulat sebuah pemerintahan berasaskan al-Quran dan as-Sunnah”. Ungkapan ini secara jelas menggambarkan kesyumulan Islam dan seluruh pandangannya yang berlandaskan kepada dua sumber utama syariat Islam itu.

Dalam tempoh setahun pemerintahannya, kerajaan BA pimpinan PAS sebenarnya telah banyak melaksanakan hukum dan peraturan Islam. Terpulanglah kepada rakyat untuk menilainya berdasarkan akal fikiran yang rasional menggunakan pertimbangan hidayah.

Antara perkara awal yang dibasmikan ialah persoalan riba yang sangat dikutuk Allah itu. Justeru, Kerajaan Negeri berusaha membasmi kewujudan unsur riba di dalam pengurusan kewangannya.

Maka semua bentuk pengurusan akaun Kewangan Kerajaan Negeri, agensi-agensi dan anak-anak syarikatnya mula diuruskan mengikut sistem perbankan Islam (al-Wadiah).

Pengambilan kadar faedah empat peratus daripada Skim Pinjaman Kakitangan Kerajaan yang melibatkan skim pinjaman kereta dan komputer dihapuskan. Kadar yang sama ke atas pinjaman pelajaran daripada Dana Tabung Pendidikan Tinggi Negeri juga dihapuskan.

Bukan semata-mata di atas dasar meringankan beban sebenarnya, tetapi membebaskan mereka daripada cengkaman riba yang dikutuk Allah itu.

   

Skim Pinjaman Tabung Pembangunan Usahawan Terengganu (TPUT) turut dipinda.  Dasar terdahulu yang menggunakan kaedah konvensional yang melibatkan faedah sebanyak antara satu peratus-sembilan peratus bagi jenis-jenis pinjaman Skim Modal Teroka (Venture Capital), Skim Pinjaman Langsung (SPL), Skim Kredit Pusingan (SKP) dan Skim Pemfaktoran (SP) telah diubahsuai.

Skim Pinjaman Tanpa Faedah berlandaskan sistem kewangan Islam yang diperkenalkan ialah Al-Murabahah, Al-Mudharabah, Al-ijarah dan Al-Qordhul Hasan.

Kerajaan Negeri juga begitu tegas dalam mengharamkan segala bentuk perjudian. Lesen premis perjudian dihapuskan secara mutlak. Turut dibanteras ialah kegiatan snooker, karaoke, pusat video dan sukan tinju atau tomoi yang dipercayai menjadi tempat menyemai unsur judi dan maksiat.

Soal mengangkat martabat wanita juga menjadi salah satu agenda utama Kerajaan Negeri. Untuk itu, penglibatan kaum wanita di dalam setiap persembahan kebudayaan sama ada membabitkan penyanyi artis wanita atau penari-penari dalam persembahan gamelan, rodat dan seumpamanya dilarang sama sekali. Kawalan lesen persembahan dikir barat pula disyaratkan tiada penyanyi wanita.

Para pekerja wanita Islam, sama ada di sektor awam atau swasta disyaratkan menutup aurat dengan bertudung melebihi paras bahu. Manakala bagi rakan mereka yang bukan Islam dipohon berpakaian sopan.

Kerajaan Negeri juga mengarahkan semua pengusaha perhotelan, resort atau chalet dan gedung perniagaan supaya mengasingkan bilik atau asrama pekerja lelaki dan perempuan dengan harapan menghindarkan berlakunya sebarang gejala tidak diingini.

Manakala penyertaan wanita dalam Ujian Tilawah Al-Quran sama ada di peringkat negeri mahu pun kebangsaan turut dihentikan.

Soal mengingatkan rakyat kepada Tuhan dan tuntutan agama juga dititikberatkan. Untuk itu, program tazkirah mingguan setiap hari Khamis di pejabat-pejabat kerajaan dilaksanakan. Ia lebih dipertingkatkan lagi dengan penubuhan Unit Pembangunan Insan (UPI).

Manakala Program Pekan Budaya Daerah –Daerah dan Festival Terengganu yang merupakan agenda tahunan dalam kalendar pelancongan negeri diselitkan acara ceramah atau Forum Perdana bertujuan menyuntik jiwa masyarakat agar lebih bertaqwa kepada Allah swt.

Bagi mengingatkan rakyat kepada solat, pasar malam direhatkan operasi jual-beli selama setengah jam di permulaan waktu maghrib. Manakala para pengguna jalanraya pula diingatkan dengan kalimah-kalimah tasbih, tahmid dan takbir yang dipacak dibirai-birai jalan.

Sejajar tuntutan Islam juga, kerajaan telah mengawal penggunaan minuman keras dengan mengekalkan hanya sebahagian kecil daripada lesen arak sekira-kira hanya cukup untuk masyarakat bukan Islam.

Beberapa pelaksanaan yang diutarakan di atas hanyalah sebagai contoh peraturan dan hukum Islam yang telah berjaya dilaksanakan oleh Kerajaan Negeri. Islam itu luas.  Maka hukum, peraturan dan perundangan Islam juga sudah tentu sangat luas, seluas dan selebar Islam itu sendiri.

Pihak yang menganggap jika tidak melaksanakan hudud seolah-olah tidak melaksanakan syariat Islam, sebenarnya menyerlahkan tahap kefahaman mereka yang sangat sempit terhadap Islam.

Oleh itu yang penting kepada umat Islam ialah memahami Islam dalam erti kata yang sebenarnya, bukan secara kefahaman yang sempit.                

(Artikel ini disiarkan tabloid dwimingguan Warta Darul Iman, terbitan Urusetia Penerangan Negeri Terengganu (UPNT), Bil: 15, 8 Januari 2001 di kolum 'Komentar' dengan tajuk sama)

Pembangkang Terengganu pamerkan sikap Asobiyyah

Oleh: Mohd Nasir Awang

Persidangan Yang Ketiga Penggal Yang Kedua Bagi Dewan Undangan Negeri (DUN) Terengganu Yang Kesepuluh yang baru berlalu telah memaparkan beberapa keunikannya yang tersendiri.

Di samping ianya dilangsungkan di dalam bulan Ramadhan, ia juga terakam sebagai medan rasmi bagi suatu komposisi utama Kerajaan Negeri Terengganu melafazkan al-Fatihah untuk Allahyarham Haji Idris Othman, Pesuruhjaya Hisbah yang meninggal dunia 27 November lalu. Kedua-dua kejadian itu adalah sesuatu yang jarang dialami di persidangan DUN Terengganu sebelum ini.

Dalam persidangan kali ini, seramai 15 orang daripada 21 orang Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN) telah mengemukakan soalan-soalan, sama ada untuk jawaban bertulis mahu pun lisan. Ia merupakan bilangan tertinggi ADUN yang berbuat demikian, sejak Kerajaan Barisan Alternatif pimpinan PAS menerajui negeri ini.

Seperkara yang sangat terserlah daripada soalan-soalan yang dikemukakan wakil pembangkang ialah wujudnya unsur-unsur prasangka melampau terhadap Kerajaan Negeri.

Umpamanya, seorang wakil pembangkang secara tersirat mengesyaki Kerajaan Negeri memberikan bantuan kepada sebuah institusi pendidikan swasta milik ahli PAS. Manakala lawatan sambil belajar sebuah anak syarikat TATI ke beberapa kilang dan institut di Kanada disalah anggap sebagai mengadakan mesyuarat TATI di sana.

Barangkali melalui soalan-soalan sedemikian, mereka bermaksud membuktikan kononnya telah berlaku salah guna kuasa di dalam pentadbiran kerajaan kini.  Sehinggakan terdapat soalan yang mendakwa ’terdapat pemimpin Kerajaan Negeri yang hidup agak mewah’, dan ia secara jelas dikaitkan dengan pembahagian kawasan balak.

Soalan-soalan sebegitu sebenarnya memperlihatkan bahawa pihak pembangkang tidak mengambilkira maklumat yang tepat tentang sesuatu dakwaan yang mereka ajukan.  Selain soal pembahagian kawasan balak, ahli pembangkang juga gagal membezakan antara ’tauliah’ dan ’surat kuasa’ untuk seseorang menjadi imam dan khatib.

Soal perbelanjaan maksima RM3.00 untuk bahan mentah makanan pelajar sekolah agama pula disalahertikan sebagai mencatu makanan. Manakala Unit Pembangunan Islam (UPI) yang begitu kerap dipertuturkan masyarakat, dan kerap pula ditulis di media-media cetak, masih disalah-sebut sebagai Unit Perpaduan Insan.

Soalan kononnya KUSZA belum mendapat kelulusan Lembaga Akreditasi Negara (LAN) juga dibangkitkan. Sedangkan umum mengetahui LAN ditubuhkan untuk mengiktiraf sijil dan ijazah Institusi Pengajian Tinggi Swasta sahaja. Seorang rakyat biasa pun tahu bahawa KUSZA di atas sifatnya sebagai Institusi Pengajian Awam tidak tertakluk di bawah pengiktirafan LAN.

Pembangkang turut bertanya, ke manakah wang royalti RM432 (sebenarnya RM434.8) juta yang diterima kerajaan negeri tahun 2000 dibelanjakan? Amat memalukan! Kerana, sebagai wakil rakyat sebuah parti yang berpengalaman memerintah negeri ini selama 38 tahun, soalan itu menggambarkan seolah-olah pembangkang tidak memahami dasar perakaunan Kerajaan Negeri.

Di mana segala perbelanjaan daripada Kumpulan Wang Disatukan adalah tertakluk kepada kelulusan Belanjawan Negeri yang telah diluluskan oleh Persidangan DUN. 

Segala terimaan hasil dan perbelanjaan hanya akan dimuatkan dalam penyata kewangan negeri akhir tahun yang disediakan oleh Akauntan Negeri dan disemak oleh Ketua Audit Negara. Kaedah ini telah diterima pakai sekian lama di negeri ini.

Bahkan, wakil pembangkang turut membangkitkan soal negeri asal Allahyarham Pesuruhjaya Hisbah. ”Apakah sudah tidak ada orang yang layak di seluruh negeri Terengganu ini?”, begitulah kira-kira maksud wakil pembangkang itu, apabila dimaklumkan Allahyarham berasal dari Perak.

Itulah barangkali rupa sebenar fahaman yang diterapkan dalam UMNO, iaitu fahaman kenegerian yang menebal. Sedangkan, di hadapan rakyat para pemimpinnya mendakwa merekalah juara integrasi nasional.

Terus terang kita katakan bahawa soalan itu telah benar-benar menyinggung banyak pihak. Ia bukan sekadar membabitkan Allahyarham Pesuruhjaya Hisbah yang telah disemadikan di kampung asalnya di Tanjung Piandang, Perak itu. Bukan setakat Pengerusi Jawatankuasa Hisbah yang patut terasa disindir, ia juga seolah-olah memperli Pengerusi Jawatankuasa Belia, Sukan, Kebudayaan dan Pelancongan yang diketahui umum berasal dari Kuala Krai, Kelantan.

Lebih dari itu, soalan itu sebenarnya memberi ruang yang sangat luas kepada sesiapa juga untuk membuka pekung kelemahan UMNO sendiri. Begitu ramai pengetua dan guru besar di sekolah-sekolah dan institusi pengajian (di bawah Kementerian Pendidikan) di seluruh negeri ini yang bukan berasal dari negeri ini.

Mengapa wakil pembangkang itu tidak tanya partinya sendiri soalan yang sama? Begitu juga dengan beberapa agensi Persekutuan berpejabat di negeri ini, adakah semuanya berketuakan anak negeri ini?

Bahkan, sepatutnya wakil pembangkang itu mencermin ke dalam partinya sendiri.  Siapakah yang partinya ambil untuk menerajui Badan Perhubungan UMNO Terengganu kini? Meminjam soalan beliau, ”apakah sudah tidak ada orang (UMNO) yang layak di seluruh negeri Terengganu ini?”

Sejarah politik dan pentadbiran negeri juga membuktikan bahawa rakyat negeri ini bersikap amat terbuka menerima orang luar menjadi pemimpin mereka. Bacalah sejarah, dan temuilah betapa Sheikh Hassan Al-Yamani dan Sheikh Abdullah Sanusi pernah menjadi mufti negeri. Kedua-dua mereka berasal dari negara Arab.

Manakala di gelanggang politik pula, nama-nama besar seperti Dato’ Onn Jaafar, Harun Pilus, Burhanuddin Mohd Noor al-Helmy, Hassan Adli Arshad, Khadijah Mohd Sidek dan Ahmad Azzam Hanafiah pernah menjadi wakil rakyat Parlimen dan DUN di negeri ini.

Itu semua membuktikan bahawa soalan ”Apakah sudah tidak ada orang yang layak di seluruh negeri Terengganu ini?” adalah soalan yang paling tidak rasional untuk ditanya.

Amat mendukacitakan, di saat dunia sedang melangkah ke alaf baru yang serba ’celik’, masih ada pihak di negeri ini yang terus kekal dalam kehidupan yang dipenuhi berbagai ’kebutaan’. Tuan Guru Menteri Besar di dalam ucapan Belanjawan 2001 ada menyebutkan istilah ’buta ihsan’.  Pengerusi Hisbah pula mengajukan soal ’buta geografi’ apabila wakil pembangkang bertanya, ”Tanjung Piandang tu di Besut ke?”

Dan kesediaan wakil pembangkang membangkitkan soal negeri asal Allahyarham Pesuruhjaya Hisbah itu juga menyerlahkan satu lagi ’kebutaan’, iaitu ’buta sejarah’.  Kerana, sejarah membuktikan bahawa rakyat Terengganu tidak pernah dikongkong oleh semangat kenegerian yang membuta-tuli.

Apa yang berlaku ini mengingatkan kita suatu ketika dahulu di Dewan Rakyat, seorang menteri kanan di dalam ucapan belanjawan yang menyindir ’Pembangkang Tanpa Faedah’. Soalnya, apakah golongan pembangkang jenis itu yang sedang dihadapi oleh Kerajaan Terengganu sekarang ini?      

Artikel ini disiarkan tabloid dwimingguan Warta Darul Iman terbitan Urusetia Penerangan Negeri Terengganu (UPNT), Bil: 14, 22 Disember 2000 di kolum 'Komentar' dengan tajuk sama)

Kronologi Peristiwa-Peristiwa Penting Setahun Pemerintahan PAS Di Terengganu

Oleh: Mohd. Nasir Awang

29 November 1999

• Pilihan Raya Umum Kesepuluh menyaksikan kemenangan Parti Islam SeMalaysia (PAS) dan Barisan Alternatif (BA) di 28 daripada 32 Dewan Undangan Negeri (DUN) Terengganu. BA turut menyapu bersih kelapan-lapan kerusi Dewan Rakyat di seluruh Negeri Terengganu.

30 November 1999

• Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN) Kawasan Rhu Rendang, Tuan Guru Haji Abdul Hadi Awang telah diperkenankan menerima watikah perlantikan sebagai Menteri Besar Terengganu oleh Sultan Mizan Zainal Abidin Ibni al-Marhum Sultan Mahmud al-Muktafibillah Shah.

1 Disember 1999

• Kutipan tol RM0.50 setiap laluan di Jambatan Sultan Mahmud dihapuskan secara rasmi, mengorbankan pendapatan negeri kira-kira RM4.6 juta setahun.

1 Disember 1999 

• Cukai pintu bagi rumah kediaman diisytiharkan terhapus. Langkah ini mengakibatkan anggaran kekurangan punca hasil berjumlah RM12 juta setahun.

2 Disember 1999

• Menteri Besar dan Ahli-Ahli Majlis Mesyuarat Negeri mengangkat sumpah masing-masing di hadapan Sultan Mizan Zainal Abidin di Istana Maziah.  Kerajaan Alternatif telah membentuk dan memperkenalkan empat portfolio baru iaitu Pelaksanaan Syariah, Hal Ehwal Wanita, Hubungan Antara Kaum dan Hisbah.

6 Disember 1999

• Haji Ismail Osman dilantik sebagai Pengarah Unit Pembangunan Insan (UPI).

9 Disember 1999

• Menteri Besar menyampaikan tazkirah sulung kepada kakitangan Kerajaan Negeri di Dewan Besar Wisma Darul Iman. Tazkirah tersebut dijadualkan sebagai aturcara mingguan di setiap pagi Khamis.

16 Disember 1999

• Dato’ Senara Muda, Haji Mazlan Hashim dilantik menjadi Setiausaha Kerajaan (SUK) Terengganu. Manakala Dato’ Ku Abdul Azzah Syed Alwee pula dilantik sebagai Pegawai Kewangan Negeri.

20 Disember 1999

• Mesyuarat Yang Pertama Penggal Persidangan Yang Pertama Bagi Dewan Undangan Negeri Terengganu Kesepuluh bermula. Haji Husain Awang dilantik sebagai Yang Dipertu Dewan Undangan Negeri (DUN), sebagai menerima pakai peraturan membolehkan seorang yang bukan Ahli Dewan dilantik ke jawatan tersebut. Majlis Angkat Sumpah Ahli-Ahli Dewan Undangan Negeri dilaksanakan di hari yang sama.

21 Disember 1999

• Menteri Besar menyempurnakan Ucapan Belanjawan Tahun 2000 pada Mesyuarat Yang Pertama Bagi Dewan Undangan Negeri Kesepuluh.

23 Disember 1999

• Kerajaan Negeri melantik Naib Presiden PAS, Ustaz Haji Hassan Shukri dan Naib Ketua Dewan Muslimat PAS Terengganu, Puan Safinah Jusoh sebagai Ahli Dewan Negara (Senator).

1 Januari 2000

• Sistem kerja lima hari seminggu mula diperkenalkan. Melalui sistem ini, kakitangan awam Kerajaan Negeri menikmati cuti mingguan selama dua hari iaitu Jumaat dan Sabtu.

1 Januari 2000

• Semua bentuk pengurusan akaun kewangan Kerajaan Negeri, agensi-agensi dan anak-anak syarikatnya mula diuruskan mengikut sistem perbankan Islam (al-Wadiah).

1 Januari 2000

• Pengambilan kadar faedah empat peratus daripada Skim Pinjaman Kakitangan Kerajaan melibatkan skim pinjaman kereta dan komputer dihapuskan.  Kerajaan Negeri juga berhasrat untuk mengadakan dana khas untuk skim pinjaman ini khusus kepada projek perumahan rakyat kos rendah.

1 Januari 2000

• Kerajaan Negeri menaikkan elaun Pegawai Masjid Mukim (Imam dan Bilal) daripada kadar maksimum RM180 sebulan kepada kadar baru RM350 sebulan (maksimum).

5 Januari 2000

• Yang Dipertua Majlis Perbandaran Kuala Terengganu (MPKT) dan Majlis-Majlis Daerah seluruh negeri mengangkat sumpah jawatan masing-masing di hadapan Menteri Besar di Kuala Terengganu.

6 Januari 2000

• UPI ditubuhkan dalam usaha mempertingkatkan tahap pembangunan insan di kalangan pegawai dan kakitangan kerajaan khususnya, serta rakyat amnya.

2 Mac 2000

• Ke Bawah Duli Yang Maha Mulia Tuanku Al–Sultan Terengganu berkenan menyempurnakan pelantikan Ahli-Ahli Majlis Agama Islam Dan Adat Melayu  Terengganu (MAIDAM) di Istana Maziah, Kuala Terengganu.

8 Mac 2000

• Ceramah Perdana Sempena 100 Hari Pemerintahan Kerajaan Alternatif di Terengganu telah dilangsungkan Kampung Batin, Seberang Takir, Kuala Terengganu.

31 Mac 2000

• Kerajaan bertindak tegas menamatkan lesen premis perjudian dan menguatkuasakan penutupan semua premis berkenaan di seluruh negeri.

1 April 2000

• Kerajaan mula melaksanakan Kemudahan Cuti Bersalin 90 hari kepada pegawai, kakitangan atau guru wanita dan Cuti Isteri Bersalin tujuh hari kepada kakitangan awam (lelaki) dengan bergaji penuh.

1 April 2000

• Jumlah bantuan am Jabatan Kebajikan Masyarakat (JKM) kepada fakir miskin mula dinaikkan. Kadar baru membabitkan bayaran minimum RM100 (daripada RM50) dan kadar maksimum RM250 (daripada RM150). Perubahan kadar tersebut melibatkan peruntukan tambahan kira-kira RM26 juta.

1 April 2000

• Pelantikan 80 pegawai utama UPI di peringkat kawasan Parlimen dan DUN seluruh negeri dilakukan. Jawatan-jawatan yang terlibat ialah lapan orang Nazir dan Nazirah (8 orang), Penyelaras DUN Muslimin (32) dan Penyelaras DUN Muslimat (32).

12 April 2000

• Badan Induk Wanita Negeri Terengganu (MAWADDAH) ditubuhkan dengan fungsi utamanya sebagai rangkaian perhubungan antara pentadbiran negeri dengan semua peringkat pertubuhan wanita yang ada di negeri ini. Ia dipengerusikan oleh ADUN Rantau Abang, merangkap Timbalan Pengerusi Jawatankuasa Hal Ehwal Wanita dan Hubungan Antara Kaum, Ustaz Azman Shapawi bin Abdul Rani.

16 April 2000

• Serami 320 orang Penyelia UPI di peringkat DUN-DUN seluruh negeri dilantik ke jawatan masing-masing. Jawatan berkenaan melibatkan 160 orang muslimin dan 160 orang muslimat.

7 Mei 2000

• Sultan Mizan Zainal Abidin berangkat merasmikan Persidangan Pertama Penggal Kedua Dewan Undangan Negeri Terengganu Kesepuluh.

11 Mei 2000

• Menteri Besar memaklumkan kepada Dewan Undangan Negeri Terengganu bahawa Ahli-Ahli Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri (Exco) yang dilantik sebagai Pengarah mana-mana anak syarikat milik Kerajaan Negeri tidak dibenarkan mengambil elaun bulanan masing-masing. Pelantikan mereka juga bersifat sementara untk menyelesaikan pelbagai langkah penyusunan semula syarikat-syarikat terbabit.

24 Mei 2000

• Mesyuarat Pelesenan Eksais Kali Pertama Tahun 2000 memutuskan untuk membatalkan semua lesen runcit minuman keras di Negeri Terengganu.  Manakala lesen memborong arak dikurangkan kepada hanya tiga sahaja.

1 Jun 2000

• Naskhah sulung Warta Darul Iman (suratkhabar dwi-mingguan) terbitan Urusetia Penerangan Kerajaan Negeri Terengganu mula menemui para pembaca.

1 Jun 2000

• Pertukaran besar-besaran melibatkan 44 orang pegawai tinggi Kerajaan Negeri Terengganu diumumkan.

15 Jun 2000

• Negeri Terengganu memecah tradisi dengan memberi peruntukan pembangunan berjumlah RM100 ribu setahun kepada semua ADUN pembangkang daripada Barisan Nasional (BN) bermula awal tahun ini.

24 Jun 2000

• Rombongan Pelaburan, diketuai Menteri Besar melawat ke beberapa negara Teluk dan Eropah bagi mempromosikan Terengganu sebagai destinasi pelaburan antarabangsa. Lawatan yang berlanjutan sehingga 16 Julai itu meliputi negara-negara Arab Saudi, Dubai, Republik Islam Iran, Republik Ireland, England dan Turki.

1 Julai 2000

• Al-Syeikh Abdul Halim binAbdul Kadir, 65, dilantik sebagai Mufti Negeri Terengganu yang baru menggantikan Dato’ Engku Alwi bin Engku Ambak yang telah bersara. Turut dilantik ialah Ustaz Zainal Abidin al-Hafiz sebagai Timbalan Mufti.

2 Julai 2000

• Haji Idris bin Othman memulakan tugas sebagai Pesuruhjaya Hisbah yang baru dibentuk oleh negeri Terengganu. (Beliau meninggal dunia pada 27 November lalu di Hospital Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM), Cheras, Kuala Lumpur).

24 Julai 2000

• Ke Bawah Duli Yang Maha Mulia Tuanku Sultan Mizan Zainal Abidin berkenan menyempurnakan upacara perasmian Bangunan Mahkamah Syariah Terengganu. Bangunan setinggi enam tingkat di tapak seluas 0.8 hektar itu menelan kos RM19 juta dan disiapkan Januari lalu. Ia mula beroperasi pada 2 Mei 2000 dan dilengkapi sistem pengurusan berkomputer yang akan dihubungkan ke setiap daerah.

8 Ogos 2000

• Kerajaan menganjurkan Bengkel Perdana Hisbah 2000, sekaligus sebagai acara pertama memperkenalkan Suruhanjaya Hisbah yang baru dibentuk.

8 Ogos 2000

• Kerajaan memutuskan bahawa setiap kontrak Kerajaan Negeri atau yang mempunyai kepentingannya mesti dilakukan melalui perjanjian integriti dahulu. Di bawah dasar pertama pelaksanaan Hisbah (ombudsman), pihak yang terlibat dengan penawaran kontrak itu perlu menandatangani perjanjian bahawa mereka tidak akan terlibat dengan rasuah dalam semua peringkat kontrak yang mereka masuki.

15 Ogos 2000

• Kerajaan membuat pertukaran membabitkan 15 orang pegawai tadbir negeri dalam usaha mengemaskini pentadbiran berikutan kenaikan pangkat beberapa orang pegawai. Dalam rombakan ini, Haji Muhatar Abdullah dilantik sebagai Pesuruhjaya Jabatan Hal Ehwal Agama Terengganu (JHEAT) yang baru.

5 September 2000

• Kementerian Kewangan melalui kenyataan akhbar mengumumkan penamatan pemberian royalti petroleum kepada Kerajaan Negeri. Sebaliknya, wang tersebut disebut sebagai pemberian ihsan dan bakal disalurkan menerusi Jawatankuasa Peringkat Pusat (JPP) yang akan ditubuhkan.

12 September 2000

• Sidang DUN menerima usul tergempar ADUN Ladang, Dr. Haji Sulaiman Abdullah yang meminta Dewan mengutuk sekeras-kerasnya pimpinan Kerajaan Pusat kerana mencabul prinsip demokrasi dan konsep kerajaan Berpersekutuan (federalisme) apabila ia bertindak menyekat PETRONAS menunaikan royalti Kerajaan Terengganu.

15 September 2000

• Kerajaan Negeri menganjurkan Majlis Solat Hajat dan Ceramah Perdana Penjelasan Isu Royalti Petroleum di Stadium Sultan Ismail Nasiruddin Shah, Kuala Terengganu.

15 September 2000

• Menteri Besar mengumumkan hasrat kerajaan untuk membina sendiri Lebuhraya Pantai Timur (LPT) yang membabitkan pembinaan dari Jabor di sempadan Pahang ke Besut di sempadan Kelantan.

2 Oktober 2000

• Program Jelajah Daerah Penjelasan Royalti Petroleum dimulakan di daerah Setiu (berakhir dengan Daerah Dungun pada 24 Oktober).

                                                                                                           

20 Oktober 2000

• Lawatan Menteri Besar ke Makassar, Sulawesi Selatan, Republik Indonesia.

(Artikel ini disiarkan tabloid dwimingguan Warta Darul Iman terbitan Urusetia Penerangan Negeri Terengganu (UPNT), Bil: 13, 8 Disember 2000)

Sampai bila demokrasi dibalas diskriminasi?

Oleh: Mohd Nasir Awang

BARANGKALI tidak keterlaluan jika dikatakan bahawa Kerajaan Negeri Terengganu kini adalah sebuah pemerintahan yang paling demokratik di negara ini. Tempoh pemerintahan Kerajaan Barisan Alternatif (BA) yang baru sahaja melepasi usia setahun telah berjaya membuktikan banyak perkara, terutama berkaitan asas-asas demokrasi dalam pemerintahan.

Dalam mana-mana pemerintahan yang berpegang kepada prinsip demokrasi, perkara utama yang ditekankan ialah keadilan. Sesebuah kerajaan demokrasi mestilah memastikan sesuatu hak itu diberi atau dikembalikan kepada pihak yang berhak, atau yang benar-benar layak menerima hak tersebut.

           

Kerajaan BA yang ada kini sedari awal lagi telah mengisytiharkan bahawa tidak akan ada tindakan-tindakan yang boleh diistilahkan sebagai ’balas dendam politik’ kepada mana-mana anggota masyarakat negeri ini. Sebab itu, imam dan bilal di kebanyakan masjid seluruh negeri masih bertugas, walau pun ternyata mereka adalah penyokong kepada parti pembangkang.

Manakala para pegawai dan kakitangan kerajaan pula belum kedengaran ada yang dipecat ekoran perbezaan fahaman politik dengan kerajaan yang ada. Ada pun soal pertukaran jawatan dan tempat kerja adalah perkara biasa bagi mana-mana kerajaan yang berusaha menyusun semula atau mengemaskini pentadbiran. Samalah dengan rombakan kabinet yang sering berlaku di peringkat Pusat.

Ada pihak berpendapat kononnya penamatan khidmat ratusan penjawat di dalam Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung (JKKK) dan Unit Perpaduan Ummah (UPU) adalah ekoran ’balas dendam politik’. Sedangkan, pada hakikatnya institusi-institusi berkenaan wujud hanyalah sebagai perjawatan yang bersifat kontrak yang masing-masing ada tempoh tamatnya.

Bagi sesiapa yang memahami maksud ’kontrak’ sudah tentu tidak akan mempertikaikan tindakan ke atas mereka itu.

Lagi pun, pemansuhan JKKK digantikan dengan Jawatankuasa Syura Rakyat (JSR), sebagai merealisasikan janji dalam manifesto parti pemerintah. Sememangnya menjadi hasrat asal kewujudan JSR itu untuk menggabungkan tenaga penggerak dari semua pihak di peringkat kampung secara demokratik. Sebab itu, beberapa tawaran dibuat kepada bekas penjawat di dalam institusi JKKK yang dimansuhkan itu untuk turut menyertai JSR.

Namun, jawaban yang diterima adalah mendukacitakan. Ada yang terus menolak.  Ada yang pada awalnya menerima pelawaan, tetapi kemudiannya menolak pula.  Bahkan, ada yang sudah pun dilantik secara rasmi menganggotai JSR, tetapi ’dipaksa’ oleh pihak-pihak tertentu meletakkan jawatan.

Apa yang nyata, mereka inilah kemudiannya dijadikan penggerak utama oleh parti pembangkang untuk menghidupkan semula ’institusi haram’ JKKK di negeri ini.

Soal pemutihan bantuan am Jabatan Kebajikan Masyarakat (JKM) juga dibangkitkan.  Sedangkan kelayakan menerima bantuan berkenaan ialah tahap kemiskinan seseorang. Manakala soal kemiskinan adalah soal relatif dan boleh berubah mengikut masa.

Bantuan am yang diberikan bukannya pesaka yang mesti dikekalkan kepada penerima tetap, tanpa mengambilkira kedudukan ekonomi semasa mereka. Mengekalkan pemberian kepada yang tidak berhak adalah tidak adil. Samalah tidak adilnya dengan tidak memberi kepada yang berhak diberi.

Sepatutnya soal-soal pengemaskinian pentadbiran dan pemutihan bantuan am tidak dijadikan isu politik. Lebih-lebih lagi, kerajaan BA tanpa diskriminasi telah mengisytiharkan peruntukan pembangunan sebanyak RM100,000 kepada semua Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN)nya, termasuk kepada empat ADUN dari parti pembangkang.

Setakat yang kita tahu, tidak ada satu pun negeri di negara ini yang memberikan layanan sedemokratik itu kepada ADUN-ADUN pembangkangnya. Sebaliknya, yang menjadi tradisi bagi Kerajaan Pusat ialah menafikan peruntukan pembangunan RM500,000 setahun kepada Ahli-Ahli Parlimen daripada parti selain Barisan Nasional (BN).

Barangkali perlu disebutkan semula bahawa wakil rakyat adalah orang yang telah dipilih oleh rakyat secara demokratik. Teras amalan demokrasi ialah mengakui dan menghormati sebarang keputusan yang telah dibuat oleh rakyat.

Sebagai pengundi, rakyat telah membuat pilihan lebih setahun lalu. Pilihan rakyat sewajarnya dihormati.

Justeru setiap wakil rakyat, sama ada penyokong kerajaan atau pembangkang, berhak mendapat segala peruntukan demi kepentingan rakyat yang diwakilinya. Tindakan menafikan peruntukan pembangunan kepada wakil rakyat pembangkang adalah suatu diskriminasi politik yang jelas mencabuli prinsip demokrasi.

Secara demokratik juga, rakyat terbanyak tanpa mengira fahaman politik mesti diberikan layanan saksama. Tepat sebagaimana yang diungkapkan Menteri Besar di majlis penyampaian bantuan kepada mangsa-mangsa banjir di Kampung La, Hulu Besut akhir bulan lalu, ”ini bukan soal membeli rakyat supaya menyokong kita”.  Kerajaan tetap kerajaan, dan menjadi tanggungjawab mana-mana kerajaan untuk menjaga kebajikan rakyatnya tanpa mengira fahaman politik. 

Sebab itu, walau pun sebahagian besar mangsa banjir itu adalah para penyokong kuat parti pembangkang, soal itu bukan menjadi perkiraan. Setiap keluarga dipastikan mendapat bantuan yang sama, iaitu RM5,000 sekeluarga dari sejumlah RM365,000 peruntukan yang dikeluarkan oleh Kerajaan Negeri pada hari itu.

Malangnya, prinsip demokrasi yang dihayati oleh kerajaan negeri ini nampaknya gagal dihormati oleh Kerajaan Pusat. Bukan mudah bagi rakyat untuk melupakan ’penodaan’ yang telah dilakukan oleh Kerajaan Pusat terhadap hak-hak kerajaan dan rakyat negeri ini. Peruntukan pembangunan perumahan, perparitan dan keindahan bandar khabarnya telah dinafikan.

Grant capitation yang sepatutnya telah dibayar, masih belum dapat dimanfaatkan.  Manakala sumber pendapatan utama kerajaan iaitu royalti hasil petroleum telah ’dirompak’ semua sekali.

Sebaliknya, Kerajaan Pusat memilih untuk menyalurkan peruntukan yang telah dialihbahasakan sebagai ’wang ihsan’ itu melalui institusi-institusi yang tidak ada kena-mengena langsung dengan Kerajaan Negeri.

”Wang ihsan hak rakyat, bukan hak PAS”, kata mereka. Apa yang mereka terlupa ialah rakyat memilih PAS. Rakyat telah memberikan hak untuk menguruskan kepentingan mereka kepada PAS. Maka, secara demokratiknya, pihak yang kalah tidak perlu menyibuk soal menguruskan hak rakyat negeri ini.

Setahun telah berlalu! Rakyat sangat berharap agar pihak yang kalah belajar menerima hakikat kekalahan, dan menghormati prinsip demokrasi. Percayalah, balas dendam dan diskriminasi politik tidak akan berupaya memulihkan imej parti pemerintah Kerajaan Pusat di negeri ini. Sampai bilakah mereka itu mahu kekal dengan kezaliman mereka? Insaflah!

(Artikel ini disiarkan tabloid dwimingguan Warta Darul Iman terbitan Urusetia Penerangan Negeri Terengganu (UPNT) Bil: 13, 8 Disember 2000, di kolum 'Komentar' dengan tajuk sama)