Belasungkawa - Perginya seorang ‘Yang Berkhidmat’

Oleh: Nuwa Aitawa

MAHA Bijaksana Allah yang menjadikan kejahatan sesuatu kaum itu sebagai penyebab bagi menginsafkan hati manusia. Apabila kezaliman semakin memuncak, akan ada insan yang tergerak hati meninggalkan kaum yang jahat itu dan membantu mereka yang dizalimi.

Itulah persis apa yang dialami oleh bekas Ahli Dewan Undangan Negeri (Adun) Langkap, Allahyarham Haji Mohamad bin Hitam di dalam penentuan halatuju politik beliau.

“Saya menyertai PAS setelah saya melihat sendiri bagaimana Umno-BN me-MAGERAN-kan Negeri Kelantan dalam tahun 1978, semata-mata untuk membolehkannya merampas tampuk pemerintahan negeri itu dari tangan PAS. Saya melihat itu adalah suatu tindakan yang kotor yang dilakukan oleh Umno-BN terhadap kerajaan PAS yang sedang memerintah Kelantan pada masa itu. Dari situ timbullah kesedaran untuk meninggalkan Umno buat selama-lamanya dan memulakan kerjaya politik saya di dalam PAS pula”, kata Allahyarham, sebagaimana dimuatkan oleh Lotfi Ismail, lewat bukunya Hadi PM Malaysia ke-6? (2003).

Sememangnya kerjaya politik Allahyarham bermula di dalam Umno. Sepanjang hampir dua dekad bersama parti itu, beliau bukan sekadar menjadi ahli biasa. Beliau dianggap sebagai “Bapak” dan pernah menyandang berbagai jawatan seperti Ketua Pemuda, Bendahari dan juga Setiausaha Umno Cawangan Kampung Rahmat, Besut.

Mohamad bin Hitam dilahirkan pada 17 September 1944, di Kampung Payang, Setiu. Beliau merupakan anak tunggal kepada pasangan Hitam bin Long dan Wan Saidah binti Wan Hussin. Ibunya bagaimana pun meninggal semasa beliau masih berusia remaja. Maka membesarlah anak tunggal ini bersama asuhan seorang bapa tunggal.

Allahyarham mendapat pendidikan awal di Sekolah Melayu Kampung Payang sebelum melanjutkan pelajaran ke sebuah sekolah pondok di Jerteh, Besut. Beliau kemudiannya menyambung pelajaran ke Sekolah Menengah Agama (Atas) Sultan Zainal Abidin, Kuala Terengganu sehingga ke tahap Thanawi Empat. Di antara tokoh yang sempat menjadi rakan sepengajian beliau ialah Dato’ Haji Husain bin Awang, Yang Dipertua Dun Terengganu.

Sebaik menamatkan pengajiannya sekitar tahun 1969, Allahyarham terus membantu ayahnya dalam kerja-kerja pemborongan dan pembinaan rumah kakitangan kerajaan dan ladang. Ayahnya merupakan kumpulan peneroka perintis bagi Rancangan Felda Chalok Rahmat itu, di samping turut melakukan kerja-kerja pemborongan.

Pada akhir tahun 1972, Mohamad bertemu jodoh dengan Fatimah binti Said. Hasil perkongsian hidup itu, mereka dianugerahkan tujuh cahayamata. Anak sulung mereka, Shuhaida, kini berumur 29 tahun dan sudah mendirikan rumah tangga dengan Ahmad Faisal bin Abu Bakar. Allahyarham dikurniakan dua orang cucu dari pasangan ini, iaitu Aliya Fatiha (tiga tahun) dan Anis Faeza (dua).

Anak-anak Allahyarham yang lain ialah Norbaiyah (25 tahun), Saifuddin (23), Ridhuan Hadi (21), Nur Syazwani (15) dan Nur Ain Nasuha (12). Anak bongsunya, Nur Liyana baru berusia empat tahun.

Sebaik menyertai PAS pada awal tahun 1978, Allahyarham terus aktif menyuarakan kebenaran. Dalam masa yang singkat beliau berjaya menempatkan dirinya di kalangan pemimpin utama PAS setempat.

Dalam pilihan raya umum tahun itu, beliau terpilih menjadi calon PAS di Dun Langkap. Bagaimana pun, pertandingan tiga penjuru itu menyaksikan kemenangan calon BN, Salleh bin Mamat. Seorang lagi calon ialah Tengku Ahmad bin Tengku Hussain yang mewakili PSRM.

Mohamad tidak bertanding dalam empat pilihan raya umum berikutnya, sebaliknya memberi laluan kepada rakan seperjuangan yang lain. Ustaz Mahmood bin Sulaiman (PAS-1982 dan 1990), Tengku Ahmad (PAS-1986) dan Alias bin Zainal (Semangat 46-1995) bersilih ganti mewakili pembangkang menentang Umno-BN di Dun Langkap.

Pilihan Raya Umum Kesepuluh pada 1999 lalu merupakan titik mula satu era baru dalam hidup Allahyarham. Beliau yang sekali lagi diamanahkan mewakili PAS menentang BN di Dun Langkap telah berjaya merampas Dun berkenaan, sekali gus menamatkan penguasaan Umno di kawasan itu. Beliau mendapat 3,923 undi, manakala lawannya dari BN, Asha’ari bin Idris mengutip 3,766 undi.

Berbekalkan majoriti hanya 157 undi itu, Allahyarham terus memainkan peranannya memenangi hati segenap lapisan masyarakat sebagai seorang “Yang Berkhidmat”. Komitmen dan dedikasi beliau dalam melaksanakan tugas sememangnya menjadi bahan titian bibir rakyat. Malah, sikap beliau yang tegas dan tidak memilih bulu dalam menyelesaikan sebarang permasalahan rakyat amat disenangi bukan sahaja oleh kawan, malah lawan politiknya.

Di saat beliau sedang dikasihi dan disayangi oleh segenap lapisan rakyat itulah, Allah Yang Maha Pengasih telah menjemput beliau pulang. Sejurus kembali dari mengerjakan umrah bersama-sama rombongan YAB Dato’ Seri Tuan Guru Menteri Besar, beliau mengadu keletihan dan kurang sihat.

Allahyarham kemudiannya dimasukkan ke wad Hospital Kuala Terengganu (HKT). Beliau dikesan menghidap barah darah atau leukemia, satu penyakit yang tidak pernah beliau jangkakan selama ini.

“Ana mari nak check penyakit lain, doktor kata ana penyakit lain”, begitulah diceritakan apa yang diucapkan beliau kepada rakan-rakan yang sempat menziarahinya di HKT.

Dalam keadaan badannya yang sudah agak lemah, beserta kejutan daripada laporan perubatan itu, keadaan kesihatannya dikatakan semakin memburuk dalam kadar yang sangat drastik.

Pegawai Khas Kepada Menteri Besar, Haji Wan Muda bin Wan Ismail, yang sempat bersama beliau sewaktu di HKT itu menceritakan bagaimana setiap kali ujian darah dibuat, tahap keseriusan penyakit beliau meningkat secara mendadak.

Beliau akhirnya dipindahkan ke Hospital Universiti Sains Malaysia (HUSM), Kubang Kerian, Kelantan pada 17 November. Rawatan lanjut segera dibuat dan air tulang belakang beliau diambil bagi memenuhi prosedur perubatan. Pada 20 November, kira-kira pukul 10.30 malam, Mohamad menghembuskan nafas terakhirnya di situ.

Semoga Allah mencucuri rahmat ke atas rohnya dan menempatkan beliau di kalangan kekasihNya. Amin.

(Artikel ini disiarkan buletin dwimingguan Warta Darul Iman, terbitan Urusetia Penerangan Negeri Terengganu (UPNT), edisi 8 Disember 2003 dengan tajuk sama)

Cabar Hudud warisan Dr M

Oleh: Mohd Nasir Awang

WALAU PUN mantan Perdana Menteri, Tun Dr Mahathir Mohamad telah mengumumkan persaraan total daripada kerajaan dan politik negara, ketiadaannya nampaknya sekadar pada jasad sahaja. Legacy atau warisannya masih jelas terpampang di setiap tindakan para pengikutnya, sama ada dalam kerajaan mahu pun partinya.

Insan sehebat Dr Mahathir sudah tentu mendapat timbunan pujian, dari kawan mahu pun lawan. Menteri Besar Kelantan, Tuan Guru Dato’ Nik Abdul Aziz Nik Mat, yang pada kebanyakan masa menjadi sasaran politik Dr Mahathir, turut memuji beliau. Tanpa hipokrit, Tuan Guru memperakui bahawa Dr Mahathir adalah seorang yang bijak. Cuma yang mendukacitakan Tuan Guru ialah apabila Dr Maathir tidak menggunakan kebijakannya untuk mendaulatkan Islam.

Sememangnya pada mata dunia Islam, Dr Mahathir dianggap seorang yang vocal and outspoken. Kenyataan-kenyataan beliau yang lantang membela Islam dan mengutuk kekejaman dunia terhadap umat Islam memaut hati para pemimpin negara-negara umat Islam.

Malangnya, sikap itu tidak konsisten bila beliau berhadapan dengan hal ehwal Islam dalam negaranya sendiri. Malah, dalam banyak hal, beliau dilihat sering berkonfrontasi dengan kumpulan atau ilmuan Islam.

Beberapa siri kenyataan beliau mengenai Islam, termasuk mengenai hadis dan Sunnah Nabi s.a.w., mengenai aurat wanita serta kewibawaan ulama amat menggerun dan menyeriaukan. Di antara kenyataan beliau yang paling mendukacitakan umat Islam ialah tuduhan kononnya hukum Hudud memudarat dan melemahkan umat Islam.

“Apakah hukum Hudud mesti dilaksanakan juga walau apa pun keadaan sehingga mendatangkan mudarat kepada orang Islam? Apakah dalam keadaan Islam sudah lemah, hukum-hukum yang boleh melemahkan lagi orang Islam mesti dilaksanakan?”, kata Dr Mahathir di Nilam puri, Kelantan, pada 3 Mac 1994 lalu.

Di masa yang lain, beliau turut menegaskan bahawa beliau akan “mempastikan bahawa negeri-negeri yang diperintah oleh Barisan Nasional tidak akan melaksanakan hukum Hudud”.

Kenyataan-kenyataan yang membawa maksud seumpama itu diulangsebutnya puluhan kali. Akibatnya, ada pihak dalam negaranya sendiri yang menilai Dr Mahathir sebagai seorang pemimpin yang sangat istiqomah menentang pelaksanaan hukum Islam.

Sebab itu, apabila Mahkamah Persekutuan pada 5 November baru-baru ini membenarkan permohonan peguam Datuk Mohd Zaid Ibrahim untuk mengeluarkan petisyen kepada Kerajaan Terengganu bagi mencabar undang-undang Hudud dan Qisas yang diluluskan oleh Dewan Undangan Negeri (Dun) Terengganu, ianya bukan lagi suatu yang mengejutkan.

“Itu perkara yang telah kita jangka”, jawab Menteri Besar, Dato’ Seri Tuan Guru Abdul Hadi Awang, ketika ditanya pihak media pada 9 November lalu.

Mohd Zaid yang merupakan Timbalan Pengerusi Badan Perhubungan Umno Kelantan memohon perisytiharan mahkamah mengikut Perkara 4 (4) Perlembagaan Persekutuan bahawa Dun Terengganu tidak mempunyai kuasa memperkenal atau meluluskan sebarang undang-undang bagi hukuman atau menghukum perbuatan yang boleh dihukum mengikut undang-undang Persekutuan.

Beliau juga memohon perisytiharan bahawa Kerajaan Negeri tidak mempunyai kuasa untuk melaksanakan undnag-undang jenayah yang hukumannya boleh dihukum mengikut undang-undang Persekutuan dan peruntukan enakmen itu tidak sah dan tidak boleh dikuatkuasakan.

Enakmen Kesalahan Jenayah Syariah (Hudud dan Qisas) Terengganu 2002 telah diluluskan Dun Terengganu pada 8 Julai tahun itu dan diwartakan pada 27 Oktober bersamaan 1 Ramadhan baru-baru ini, setelah mendapat perkenaan Ke Bawah Duli Tuanku Al-Sultan Terengganu pada 2 September tahun lalu.

Dalam afidavit bagi menyokong permohonannya, Mohd Zaid mendakwa enakmen yang diwarta dan akan dikuatkuasakan itu bercanggah dengan Perkara 74 Perlembagaan Persekutuan.

Menteri Besar bagaimana pun tetap mempertahankan hak Kerajaan Negeri dalam mendaulatkannya. Katanya, “berdasarkan kepada hak kita sebagai penganut-penganut Islam yang memilih kerajaan PAS bagi mendaulatkan syariat Islam.... berdasarkan kepada yang pertama, iaitu kita mengambil kira Islam sebagai agama Persekutuan dengan tafsiran berdasarkan kepada ajaran Islam yang sebenar iaitu dari al-Quran dan Hadis.

“Kedua, yang berkaitan dengan syariat Islam adalah bidang kuasa negeri. Maka kita bertindak di atas bidang kuasa negeri yang berhubung dengan agama”, katanya lagi.

Apa pun keputusan mahkamah kelak, kes ini telah membuka ruang perbincangan yang lebih luas mengenai pertembungan antara undang-undang negara dengan undang-undang Islam. Seperti kata Menteri Besar, “kita mengalu-alukan supaya pihak yang tidak bersetuju dengan undang-undang Hudud dan Qisas ini bawa ke mahkamah untuk membuktikan sama ada Perlembagaan Negara kita ini tepat dengan Islam atau tidak”.

Sementara Menteri Besar dan kerajaan Terengganu boleh berlapang dada menghadapi kes win-win situation ini, Dr Mahathir juga barangkali mampu berbangga di kejauhan sana. Bahawa, walau pun beliau sudah tiada di persada politik negara, namun legacynya dalam mencabar pelaksanaan hukum Islam tetap diteruskan oleh orang-orang yang sepemikiran dengannya.

(Artikel ini disiarkan buletin dwimingguan Warta Darul Iman, terbitan Urusetia Penerangan Negeri Terengganu (UPNT), edisi 22 November 2003 di kolum tetap ‘Bicara Isu’ dengan tajuk sama)

‘Membela Rakyat’ cara Umno

Oleh: Mohd Nasir Awang

MAJLIS Penyerahan Keterangan Hakmilik Tanah bagi DUN Hulu Besut pada 19 Oktober lalu berjalan dengan penuh kemeriahan. Meski pun ‘Majlis Bahagi Geran’ itu terpaksa dipindahkan daripada venue asal di Padang Awam Felda Tenang, Besut, ke pekarangan masjid berdekatan, kerja-kerja persiapan telah disempurnakan sebaiknya.

Keharusan menggunapakai padang awam tersebut ditarik balik di saat-saat akhir bagi memberi laluan kepada program sukan rakyat yang, menurut para penduduk perkampungan tersebut, “dirancang serta-merta oleh Puak-puak Biru”.

Seperti yang dirancangkan, Menteri Besar, Dato’ Seri Tuan Guru Haji Abdul Hadi Awang telah turun sendiri menyempurnakan majlis penyerahan tersebut. Meski pun telah berlaku beberapa usaha sabotaj sebelumnya, kehadiran pada pagi itu jauh mengatasi jangkaan. Ramai antara hadirin terpaksa berceratuk di bawah pokok dan tidak kurang juga yang bertenggek di masjid apabila tempat duduk yang disediakan sudah dipenuhi sedari awal majlis.

Semacam menjadi satu trend pula sejak tahun 1999 lalu, asal ada sahaja majlis anjuran pihak Kerajaan Negeri, maka akan sentiasa ada kerja-kerja kacau-ganggu dari pihak-pihak tertentu. Penglibatan pihak pembangkang (Umno) sudah tentu tidak dapat dinafikan. Track record Umno sangat cemerlang di dalam kerja-kerja sebegitu.

Ingat tak dulu, apabila seluruh rakyat Terengganu berhimpun di stadium di Kuala Terengganu untuk majlis Di Ambang Merdeka, Umno Terengganu ajak orang-orangnya berhimpun di MRSM Batu Rakit?

Di saat rakyat Terengganu mula mengecapi pembelaan hidup oleh kerajaan baru mereka, Umno Terengganu pula menghasut Kerajaan Pusat menarik balik pembayaran royalti petroleum.

Setiap kali ‘Majlis Bahagi Geran’ bakal diadakan, akan ada pihak menghasut rakyat agar tidak keluar menerima hak mereka. Berbagai cara digunakan. Antaranya dengan mendakwa geran yang hendak diberikan adalah geran palsu. Tidak kurang juga yang diugut tidak akan diteruskan bantuan ‘ehsan’ sekiranya hadir ke majlis itu.

Di dalam kes di Felda Tenang tempohari, beberapa pemerhatian di bawah mungkin mampu menjawab persoalan adakah Umno terlibat atau tidak di dalam mensabotaj majlis berkenaan.

Pertama: Pihak pengurusan Felda Tenang secara terbuka menyatakan ketidak-sediaan memberikan sebarang kerjasama mahu pun kebenaran mengadakan majlis berkenaan di mana-mana bahagian dalam perkampungan Felda tersebut.

“Saya bekerja dengan Kerajaan Pusat. Nak minta kerjasama saya, kena minta dengan Kuala Lumpur”, itulah kalimah yang dikatakan diucapkan oleh pihak pengurusan Felda Tenang tatkala pihak Jawatankuasa Syura Rakyat (JSR) setempat meminta kebenarannya mengadakan majlis tersebut.

Pengarah Tanah dan Galian (PTG) Terengganu, Dato’ Tengku Hassan Tengku Omar di dalam majlis tersebut mengulas agak panjang tentang kerjasama yang sebenarnya memang wujud antara Pejabat PTG Negeri dengan Felda Pusat.

“PTG Terengganu mempunyai hubungan yang baik dengan Felda (Pusat), berbincang hampir setiap bulan. Dua minggu lepas pun saya baru balik daripada (Ibupejabat) Felda dan Felda minta tolong selesai lah hak milik tanah di Felda ini”, katanya.

Ertinya, soal kebenaran daripada Kuala Lumpur (Ibupejabat Felda) sebenarnya sudah tidak berbangkit. Tapi mengapa pihak pengurusan Felda Tenang tetap berdegil tidak mahu bekerjasama?

Kalaulah beliau tidak tahu tentang hubungan baik PTG Terengganu-Felda itu, mengapa beliau tidak menuntut faham daripada Kuala Lumpur? Dia boleh menulis surat secara pentadbiran. Atau, kalau mahu sungguh, boleh hanya dengan membuat panggilan telefon bertanya bosnya di Kuala Lumpur.

Kalau nak mudah, memang ada cara mudah! Tetapi mengapa dia menjadi ‘payah berkira begitu lalu’? Barangkali ada pihak yang menekannya?

Kedua: “Puak-puak Biru” (istilah kampung merujuk kepada Umno) secara spontan turut menganjurkan program alternatif, pada hari dan masa yang sama, tidak jauh dari majlis itu diadakan. Akibatnya, sama ada secara rela atau terpaksa, sebilangan anggota masyarakat seolah-olah disediakan alasan untuk tidak hadir ke ‘Majlis Bahagi Geran’ itu.

Ketiga: Terdapat bukti jelas ada pihak yang menghasut bakal penerima surat keterangan hakmilik agar tidak hadir ke majlis berkenaan. Hasilnya, daripada sejumlah 122 peneroka yang sepatutnya menerima geran masing-masing, hanya 34 orang atau sepertiga yang hadir.

Beberapa hari selepas majlis berkenaan, Umno setempat dilaporkan mengambil tindakan tegas ke atas ahlinya yang melanggar ‘arahan’ tersebut. Seorang yang berjawatan di dalam Umno di situ dikatakan terpaksa melepaskan jawatannya apabila dimarahi partinya kerana telah keluar menerima keterangan LMS daripada MB.

Apa yang berlaku itu membuktikan bahawa Umno memang tidak suka rakyat diberikan geran tanah. Sebab itu, selama 38 tahun memerintah Terengganu, Umno tidak terfikir untuk menyelesaikannya.

Sudahlah begitu, apabila kerajaan pimpinan PAS memberi geran tanah kepada rakyat, Umno sanggup mensabotaj majlis, menghasut bahkan bertindak terhadap orangnya yang menerima geran. Itulah caranya Umno membela rakyat, barangkali!

(Artikel ini disiarkan akhbar dwimingguan Warta Darul Iman terbitan Urusetia Penerangan Kerajaan Negeri Terengganu, Edisi 8 November 2003 di bawah kolum ‘Bicara Isu’)

Dilema wanita bertudung di 'Negara Islam'

Oleh: Mohd Nasir Awang

ADALAH menjadi tugas sebuah kerajaan Islam untuk melindungi kaum wanitanya supaya martabat dan maruah mereka sentiasa terpelihara. Untuk itu, Kerajaan Negeri Terengganu seawal pemerintahannya telah menggalakkan etika pakaian Islam kepada kakitangannya.

Arahan itu berdasarkan firman Allah: “Dan katakanlah kepada perempuan-perempuan yang beriman supaya menyekat pandangan mereka (daripada memandang yang haram), dan memelihara kehormatan dan janganlah memperlihatkan perhiasan tubuh kecuali yang zahir daripadanya dan hendaklah menutup belahan leher bajunya dengan tudung kepala mereka.” (An-Nur 24:31)

Pemakaian tudung sememangnya sering menjadi isu kontroversi. Di atas nama menunaikan kewajiban itu wanita Islam, terutama di negara-negara minoriti Islam, terpaksa menghadapi pelbagai mehnah.

Baru-baru ini dua beradik di Peranchis dilarang ke sekolah kerana bertudung. Lily Levy, 18 dan adiknya Alma, 16, didakwa oleh pihak sekolah sebagai ‘ostentatious’ (bermegah-megah). Awal tahun ini, seorang pelajar perempuan di Singapura digantung persekolahan kerana bertudung. Empat pelajar telah dikenakan tindakan yang sama tahun lalu.

Pada Julai 2002, tiga wanita Islam di Tatarstan, Rusia, menyaman kerajaan tempatan selepas mereka dilarang memakai tudung untuk mengambil gambar pasport. Di stuttgart, Jerman baru-baru ini, Mahkamah Perlembagaan Persekutuan membenarkan seorang wanita Islam memakai tudung ketika mengajar. Fereshta Ludin telah dinafikan tugas sebagai guru sejak 1998 semata-mata kerana bertudung.

Pernah berlaku di Turki seorang ahli Parlimen wanita bukan setakat tidak dibenarkan memasuki Parlimen, malah dilucutkan kerakyatannya apabila enggan menanggalkan tudungnya.

Di negara kita alhamdulillah fenomena wanita bertudung tidaklah sekontroversi itu. Sebab itu kita agak terkejut membaca berita Ahli Parlimen Kuala Terengganu, Dr Syed Azman Syed Ahmad Nawawi mengemukakan usul pada persidangan Dewan Rakyat yang sedang berlangsung bagi “melahirkan rasa kesal terhadap tindakan pihak Kementerian Dalam Negeri dan Polis Diraja Malaysia (PDRM) yang tidak membenarkan anggota polis wanita beruniform beragama Islam menutup aurat semasa menjalankan tugas harian sama ada di pejabat atau di luar pejabat”.

Jika benar bagai yang diusulkan itu, barulah kita tahu rupa-rupanya masih ada jabatan dalam pentadbiran “Negara Islam” ini yang melarang anggota wanitanya mematuhi arahan Allah itu! Sedangkan negara Britain membenarkan polis wanitanya bertudung.

Apakah rasionalnya larangan itu? Kalaulah dikatakan bertudung boleh mengganggu kecekapan tugas penguatkuasaan, bagaimana dengan pegawai wanita di JPJ, Kastam dan JAS yang boleh bertudung “molek-molek ada”? Lagi pun, doktor dan jururawat yang sering berhadapan saat cemas menyelamatkan nyawa pesakit pun ramai yang bertudung.

Masyarakat kita sudah menerima realiti bahawa wanita bertudung juga kelihatan menarik dan beridentiti. Tudung bukanlah halangan bagi wanita untuk berkerjaya. Dunia penyiaran yang penuh glamour pun sudah memberikan tempat kepada wanita bertudung. TV3 pernah melahirkan personaliti terbaik seperti Azura, Norhanani dan Ezzah yang bertudung. Malah pertandingan Pengacara Jemputan Nona (PJN) musim 2002 turut memecahkan tradisi apabila memilih wanita bertudung, Norjuma Habib Mohamad, sebagai pemenangnya.

Beberapa artis tetap popular meski pun memilih untuk bertudung. Wardina Safiyyah, Sheila Lama dan Shafnie membuktikan bahawa kecekalan mentaati syariat telah mencelikkan mata sesetengah pihak yang kini akur dengan keputusan yang mereka buat.

Pun begutu, trend bertudung yang diterima masyarakat kini nampaknya menimbulkan masalah baru – perilaku pemakainya. Imej wanita bertudung yang sepatutnya sopan, beradab dan mematuhi syariat, kekadang bertukar menjadi cemuhan masyarakat.

Apakah anda tidak pernah tertonton sekumpulan remaja bertudung tetapi melalak dan melonjak-lonjak di tepi pentas hiburan? Gelagat mereka malah mengalahkan sesetengah yang tidak bertudung!

Bersunyi-sunyian dengan lelaki, bahkan beraksi ghairah di atas tangga (sebagaimana disiarkan NTV7 baru-baru ini), juga melibatkan remaja bertudung.

Begitu juga dengan sekumpulan remaja bertudung seragam merah jambu yang memekik, menjelir dan ‘mentonyel’ kepada orang-orang dewasa semasa kempen beberapa pilihanraya kecil tahun lalu. Mereka inilah yang telah mencemarkan imej dan akhlak wanita bertudung.

Kalaulah tujuan bertudung itu untuk menutup aurat dan mentaati syariat, maka al-Quran jelas memerintahkan wanita beriman bukans ekadar mengenakan tudung, tetapi juga memelihara pandangan mata, perhiasan tubuh dan penghormatan diri mereka.

Kerajaan Negeri baru-baru ini menapak selangkah lagi di dalam usaha “mensopankan” wanita Islam, khususnya para pekerja premis perniagaan. Mereka bukan setakat diminta bertudung, malah melabuhkannya. Manakala seluar yang ketat dilonggarkan dan baju dilabuhkan keluar agar tidak menampakkan susuk tubuh.

Itu pun, ada juga pihak yang tidak senang. Sememangnya usaha mendidik masyarakat bukanlah suatu kerja yang mudah!

(Artikel ini disiarkan tabloid dwimingguan Warta Darul Iman, 22 Oktober 2003 di kolum 'Bicara Isu' dengan tajuk 'Dilema wanita bertudung'.)

Prasasti dan perbahasan Negara Islam

Oleh: Mohd Nasir Awang

SEJARAH telah membuktikan bahawa bumi Terengganu ini telah menjadi tapak awal kedatangan dan kedaulatan Islam di Tanah Melayu. Terengganu pernah ‘Membangun Menurut Islam’ khususnya di zaman Sultan Zainal Abidin III (1881-1918). Undang-Undang Islam dijadikan Undang-Undang Tubuh Negeri dan dikenali sebagai ‘Itqan ul-Muluk bi Ta’di lis-Suluk.

Penemuan Batu Bersurat, atau nama purbanya Tamra Prasasti, membuktikan bahawa hukum dan peraturan Islam telah lama berdaulat dan menjadi paksi tamadun Islam di Terengganu. Inskripsi itu menyebut: “Tuhan menduduki Tamra ini di benua Terengganu adi pertama ada. Jumaat di bulan Rejab di tahun saratan disasanakala Baginda Rasulullah telah lalu tujuh ratus dua”. Sejarawan menafsirkan tarikh tersebut ialah Rejab tahun 702H, bersamaan 22 Februari 1303M.

Penjajah Inggeris mula campurtangan di Terengganu melalui pakatan Anglo-Siam sehingga termeterainya Perjanjian Bangkok pada 9 Julai 1909. Terengganu dipaksa membuat perjanjian dengan Inggeris pada tahun 1919 semasa pemerintahan Sultan Muhammad II di mana J.L.Humprey dilantik menjadi Residen Inggeris.

Ekoran itu, kedudukan undang-undang Islam dan pelaksanaannya telah tergugat. Inggeris kemudiannya berjaya mencorakkan sistem perundangan negeri mengikut acuan sistem sekular sepenuhnya.

                                                                                       

Apabila negara mencapai kemerdekaan pada tahun 1957 dan pemerintahan diserahkan kepada orang Melayu-Islam, ramai beranggapan itulah peluang mengembalikan kedaulatan perundangan Islam di tanahair ini. Bukankah kemerdekaan itu bererti kebebasan menentukan pemerintahan mengikut kemahuan kita?

Malangnya, setelah hampir setengah abad berlalu, harapan itu hanya sesia belaka. Jangankan diharap undang-undang Islam kembali berdaulat, beberapa institusi Islam yang sedia ada pun makin terhakis. Cuti Jumaat dipinda kepada Ahad, tulisan jawi dikuburkan dan sekolah agama rakyat dipinggirkan.

Qiyamullail dianggap sebagai ‘sindrom’ dan tazkirah di bulan Ramadhan diharamkan. Golongan berpendidikan agama dipersenda, hukum-hukum Allah dan Sunnah Nabi Muhammad s.a.w. turut dipersoalkan.

Dalam suasana Islam digugat dan digigit dari segenap sudut itulah, tetiba Perdana Menteri mengisytiharkan negara ini sebagai ‘Negara Islam’. Kita percaya ramai rakyat yang ‘terperanjat beruk’ mendengar dakwaan PM itu.

Tidak dinafikan negara kita telah menerapkan beberapa nilai Islam terutama dengan kewujudan bank Islam, insurans, pajak gadai, universiti dan seumpamanya yang bernama Islam. Tetapi rukun paling utama Negara Islam, iaitu hukum Allah, masih tidak didaulatkan sebagai hukum tertinggi.

Al-Mursyidul Am Ikhwanul Muslimin Mesir, Sheikh Umar Talimsani lewat Al-Hukumat ud-Deeniyyah? Menyebutkan: “Berkemungkinan besar sebab yang mendorong sesetengah pemimpin berusaha mencipta serta melabelkan pemerintahan negara dengan penerapan nilai-nilai Islam ialah kerana semata-mata takut kepada kebangkitan Islam”.

Sekadar mewujudkan beberapa institusi Islam di samping menerapkan beberapa nilai Islam di dalam ekonomi dan pentadbiran belum membolehkan sesuatu kerajaan itu diisytiharkan sebagai Negara Islam. Sebagaimana komunisme mengharamkan riba’ kerana ia suatu bentuk penindasan ekonomi, tidaklah pula boleh dikatakan komunisme itu bertepatan dengan Islam!

Akhbar The Star bertarikh 7 Ogos 2003, melaporkan kerajaan tempatan Shenhe di wilayah Liaoning, China, bercadang membina sebuah “Islamic City” di Shenyang dengan belanja US$400j (RM1.5bil). Keseluruhan pelannya memaparkan bangunan-bangunan bercirikan Islam. Baca laporan itu lagi, “When completed, the Islamic City is expected to be a landmark showcasing Islamic lifestyle in Shenyang. It will also be a major place to accomodate guests from the Islamic world and Arab countries..”.

Jadi, apakah boleh dikatakan bahawa China juga Negara Islam disebabkan kewujudan sebuah “Islamic City” di negara itu?

Berbanggakah kita dengan banyaknya masjid dan adanya mufti serta imam/bilal yang dibayar gaji dan elaun oleh kerajaan? Sedangkan kerajaan Thailand juga membina masjid dan membayar gaji para mufti dan imam di negara mereka!

Dengan tempoh 46 tahun mentadbir negara, dan setelah diberikan peluang selama 38 tahun memerintah Terengganu, Umno ternyata gagal mengembalikan kedaulatan undang-undang Islam di tanahair ini. Itulah perkara pokok!

Sedangkan dalam masa yang singkat, kerajaan Terengganu yang ada kini telah memasyhurkan secara rasmi bahawa al-Quran, al-Hadith, Ijma dan Qias sebagai sumber rujukan hukum tertingginya.

Bukankah itu yang diimpikan oleh rakyat Darul Iman selama berkurun lamanya? Bahawa bernaung di bawah undang-undang Islam itu adalah rahmat dan menolak hukum Allah mengundang laknat. Sebagaimana tercatat pada Tamra Prasasti “...segala isi tamra barang siapa tiada menurut tamra ini laknat Dewata Mulia Raya”.

Semoga Allah memelihara negeri kita ini. Negerinya cantik, orangnya pun baik-baik. Negerinya aman, rakyatnya beriman. Rakyatnya bersepakat mendaulatkan syariat.

(Artikel ini disiarkan tabloid dwimingguan Warta Darul Iman, 08 Oktober 2003 di kolum 'Bicara Isu' dengan tajuk sama)